Blog

Verslaving op de werkvloer

Één op de acht in Nederland is verslaafd! Dit is een feit en in de praktijk betekent dit dat ieder persoon iemand in zijn/haar omgeving heeft die verslaafd is, ongeacht het middel. Wat betekent dit eigenlijk voor een werkgever? Heb je daar wel eens bij stil gestaan? Ik heb in mijn periode van gebruik vele werkgevers gehad. Eerlijk gezegd kan ik ze niet eens meer allemaal opnoemen. Dit geldt voor zowel bijbanen als het echte werk na mijn afstuderen.

 


Het verschil tussen een medewerker die wel of niet gebruikt, is gigantisch. Het begint al met het functioneren zelf: is dit 100% of 50% of nog lager? Wat te denken van ziek melden? De medewerker moet vervangen worden of het werk blijft liggen. En wat doen deze situaties met de betrokkenheid van een medewerker zelf? Het kost alleen maar geld en levert vele frustraties op bij leidinggevenden en directe collega's.

Mijn carrière kun je frappant noemen. Ondanks dat ik vol in gebruik zat, heb ik altijd stappen omhoog weten te maken terwijl het met mij als persoon steeds minder ging. Ik heb altijd commerciële functies gehad in verschillende branches. Dit betekende veel vrijheid en daar heb ik regelmatig misbruik van gemaakt. Vrijheid brengt ook verantwoordelijkheid met zich mee maar ik plande alles op een dermate manier dat ik er vaak mee weg kwam. Althans, dat dacht ik want uiteindelijk zagen mijn leidinggevenden dat wel terug in de resultaten. Mijn resultaten waren in het begin vaak goed en na verloop van tijd werd dit minder. Ik was een ster in manipuleren (verslavingsgedrag) en dat begon al bij het eerste sollicitatiegesprek. Ik maakte er een sport van om een uitmuntende eerste indruk te maken om hen het gevoel te geven dat ze hier met de beste te maken hadden. Tja, dan moet je het ook waarmaken en de start was meestal goed. Maar na verloop van tijd ging ik mij ziek melden, kwam ik met een drankwalm bij klanten en liet ik steken vallen. Dit valt op, hier wordt over gesproken en uiteindelijk ook met mij. Meestal had ik een goed verhaal vond ik zelf maar als mijn contract voor de zoveelste keer niet werd verlengd keek ik daar niet raar van op. Sterker nog, mijn geloof in mezelf (cocaïnegebruik) was zo groot en dat had ik al een aantal keer bewezen, dat ik zo weer een nieuwe baan had. Dus had ik een probleem? Nee! Het lag altijd aan de ander, aan het bedrijf, de branche of mijn leidinggevende.

Als ik hier op terug kijk, is dit gewoonweg belachelijk gedrag en hiermee heb ik zeker schades aangericht. Ondanks dat ik in het begin omzet binnen bracht, kostte ik als werknemer natuurlijk een vermogen. Sta eens stil bij jouw werknemers of collega's. Valt je wel eens wat op? Komt iemand vaak te laat? Meldt iemand zich in korte tijd vaak ziek? Signaleer je wel eens apart gedrag? Ruikt iemand wel eens naar alcohol? Maak het bespreekbaar maar mocht je dat lastig vinden, kunnen wij daar eventueel ondersteuning in bieden in samenwerking met HR.