Blog

‘De nieuwe Mark wil anderen helpen iets aan hun verslaving te doen’


In een miniserie van vier delen vertelt Mark Lettinga (37) ons zijn verhaal over verslaving. Hij is nu drie jaar clean na twintig jaar drank- en drugsgebruik. Zijn missie: anderen de ogen openen. Nadat Mark de kliniek verlaat, leert hij zichzelf opnieuw kennen. En maakt hij een belangrijke beslissing. Vandaag de vierde en laatste aflevering: een nieuwe Mark.


Clean
Wie uit een afkickkliniek komt, is niet ex-verslaafd: verslaving is een progressieve, chronische ziekte. Mark beseft: ,,Ik gebruik niet meer, ik ben clean. Maar ik ben verslaafd en de rest van mijn leven ‘in herstel’. Toen ik de kliniek uitstapte wist ik heel goed: nu begint het pas.”


Zijn vader en zus haalden hem op uit de kliniek. ,,Toen ik weer alleen thuis was, werd ik wel even bang: het zal toch niet misgaan? Ik had heel veel voor de kiezen gekregen in de kliniek. Máár ik had ook: een terugvalpreventieplan en opdrachten zat om in herstel te blijven. Bovendien begon op dat moment het aftercare-traject.” Dat traject bestaat uit meetings, heel veel meetings. ,,Vier keer per week, plus een aftercare-moment met mijn counselor, bij SolutionS zelf. De meetings kun je op verschillende locaties in het land bezoeken. Dat deed ik dan ook en dat doe ik nog steeds. Bovendien zoekt iedereen een sponsor, een soort coach die altijd voor je klaarstaat. Je kunt hem op elk moment bellen, maakt niet uit waarover. Inmiddels ben ik zelf ook sponsor en kan ik anderen helpen. En ook dat helpt mij in mijn eigen herstel.”

Een nieuw leven

Intussen werkt Mark verder aan de stappen van het Minnesotamodel en doet hij aan yoga en schaken; hij heeft ontdekt dat hij daar rustig van wordt. Ook meldt hij zich aan bij de sportschool en houdt hij zich bezig met gezonde voeding. Iets langer dan een jaar zit Mark in de ziektewet en werkt hij hard en intensief aan zijn herstel.

,,Hard werken betekent ook: je nederig opstellen, anderen hun verhaal laten doen. Luisteren. Om hulp vragen, mijn sponsor iedere dag bellen. Met mijn sponsor besprak ik onder andere de antwoorden op de drie vragen per dag die ik maakte in mijn werkboek. Zo werkte ik in tien maanden dat hele boek door. Je maakt eigenlijk de inventaris op: wie ben ik, wat heb ik gedaan? Ook stelde ik een lijst met ‘schades’ op en probeerde die zoveel mogelijk goed te maken.”
Zo benaderde Mark zijn ex-vriendin. ,,Zij moest erover nadenken, of ze een gesprek met mij wel aan wilde gaan. Dat begreep ik heel goed; ik besefte inmiddels wat ik had gedaan. Na drie maanden kreeg ik haar antwoord: ze kwam langs. Ik zag er erg tegenop, maar we hebben zo’n anderhalf uur goed met elkaar gesproken. Ze had een nieuwe vriend, een rustige jongen. Ik was heel blij voor haar en was ook blij dat ik dat zo kon voelen.”

Sociale contacten staan ook op zijn Mark zijn ‘to do-lijst’. ,,In zo’n periode leer je je vrienden kennen. Mijn gebruikersvrienden hield ik sowieso verre van me. En er is nu een select groepje vrienden over: echte vrienden, van ‘vroeger’, en nieuwe vrienden. Zo is mijn sponsor een goeie vriend van mij geworden.”
De vertrouwensrelatie met zijn ouders, zus en broertje moest weer helemaal worden opgebouwd. ,,We begonnen echt weer op een nulpunt. Ik heb daar veel met hen over gesproken. Zij hadden zoiets van: de tijd zal het leren, laat het maar zien.”


Intussen begint Mark lekkerder in zijn vel te zitten. ,,Zo voelde mijn huis steeds meer echt als een thuis. Ik woon er nu al tien jaar, maar tijdens mijn gebruik zag ik het puur als dak boven mijn hoofd. Inmiddels is het zoveel meer: echt mijn eigen, fijne plek.”

Kleine stapjes
Om er te kunnen blijven wonen, moest Mark wel anders gaan leven dan hij voorheen gewend was. ,,Ik heb er in twintig jaar tijd heel veel geld doorheen gejaagd. In de kliniek moest ik uitrekenen hoeveel. Schrik niet: ik kwam op ongeveer 350.000 euro uit, waarvan ik in veertien jaar tijd 150.000 euro aan cocaïne door mijn neus had geboord.” Mark komt dan ook met schulden de kliniek uit.

,,Ik leerde door het Minnesotamodel en alle begeleiding die ik kreeg van mijn counselor en sponsor, om een plan te maken om de schulden af te lossen. Ik bracht structuur aan in mijn inkomsten en uitgaven en rekende uit hoeveel ik per maand kon aflossen. Inmiddels ga ik heel bewust met geld om. Ik ben ook daar realistisch in geworden: ik weet nu dat ik in kleine stapjes vooruitkom. Ik ben eigenlijk van grootheidswaanzin naar nederigheid gegaan. Ook mijn zelfvertrouwen heb ik in stapjes weer moeten opbouwen. Want ik leek wel heel zelfverzekerd, eigenlijk was ik heel onzeker.”

Een groot cadeau
Van zijn zus krijgt Mark een groot cadeau dat in elk geval die vertrouwensband weer herstelt. ,,Drie maanden nadat ik uit de kliniek was gekomen, mocht ik een middag met haar dochter, mijn nichtje, naar de kinderboerderij. Mijn nichtje is heel speciaal, echt een geweldig kind. We hebben een geweldige middag gehad, ook heel emotioneel. Ik was helemaal verbaasd: dat mijn zus haar dochter aan mijn toevertrouwde… Dat heeft ontzettend veel voor mij betekend. En dat doet het nog.”

Op de Veluwe, bij de kliniek, leerde Mark al van de natuur genieten. ,,Dat heb ik doorgezet door in het bos in mijn woonplaats te gaan wandelen. Ik zag het voorheen nooit, maar de natuur is prachtig. Je even echt in het ‘hier en nu’ voelen en genieten van wat er is. Zo geniet ik van veel meer kleine dingetjes. Een kopje koffie drinken met mijn moeder ben ik nu ook heel dankbaar voor.”

Verhaal vertellen
Mark blijft trouw naar meetings gaan en vertelt zijn verhaal aan wie het maar horen wil. ,,Ik was heel erg zoekende en zocht naar bevestiging. Ik wilde mijn verhaal vertellen zodat mensen zouden begrijpen waarom ik me jarenlang op een bepaalde manier had gedragen. Ik kreeg hele positieve reacties. Mensen zeiden: je bent écht veranderd, een nieuwe Mark! In ons gezin is dat een grapje geworden: er is een oude en een nieuwe Mark. En ik weet wel wie ze liever hebben…”

Nadat Mark een jaar clean is, is de ziektewet afgelopen en moet hij weer solliciteren. Hij vraagt zich af wat hij wil, maar kiest eerst voor de bekende weg: sales. Hij gaat onder andere aan het werk bij een reclamebureau en later bij een detacheringsbedrijf. Maar Mark voelt wel: dit is het niet helemaal. Hij vertelt zijn levensverhaal inmiddels ook op scholen en dat bevalt heel goed. Zo goed dat hij weet: ik wil hier meer mee doen.

Samenwerken om te helpen
Zijn sponsor Kor van der Meer is inmiddels een echte vriend geworden en samen maken ze plannen om iets voor andere verslaafden te kunnen betekenen. ,,We hebben samen opleidingen en trainingen gevolgd om verslavingscounselor te kunnen worden. Ons doel is om het Minnesota-model te introduceren in Friesland, omdat het hier nog niet wordt gebruikt. We gaan samenwerken met de meest gerenommeerde verslavingsklinieken in binnen- en buitenland. We willen verslaafden die willen stoppen met gebruiken, helpen om daarin de goede keuze te maken. Door onze opleidingen en ervaringsdeskundigheid kunnen wij na een intake goed bepalen welke behandeling voor iemand het beste is. Dat kan een kliniek in Nederland zijn, maar ook een langere behandeling in bijvoorbeeld Zuid-Afrika.”

Mark vertelt enthousiast dat ook preventie en interventie onderdeel wordt van het bedrijfsplan van Clean Verslavingszorg zoals de tweekoppige organisatie inmiddels is genoemd.

Steentje bijdragen
Daarnaast is Mark ook coördinator drugs en alcohol bij twee gemeentes in Friesland en een echte kartrekker om de problematiek op die vlakken terug te dringen. Zowel deze baan als het eigen bedrijf brengen Mark in contact met mensen die hij wil helpen én met de juiste wegen die leiden naar hulp.
,,Ik zal zelf de rest van mijn leven in herstel zijn. Ik blijf ook naar meetings gaan en ik blijf hard werken aan beter worden. Ik wil gewoon mijn steentje bijdragen. Ik weet nu hoeveel schade verslaving aanricht. Nu ik zie hoeveel impact mijn verhaal heeft op de scholen waar ik het vertel, voel ik dat dit is wat ik moet doen, voor veel meer mensen. Mijn verslaving heeft veel stukgemaakt. Ik wil daar heel graag wat positiefs tegenover zetten: mensen bewustmaken van de ziekte verslaving en zoveel mogelijk mensen helpen die hiermee worstelen. Dat alles wat ik heb meegemaakt, hiertoe heeft geleid, daar kan ik alleen maar heel dankbaar voor zijn.”